08:33

Verlaten

Onderwerp: beschrijf een van je eerste herinneringen

Geschreven door: Esther

Het is donker op mijn kamer. Ik ga rechtop in bed zitten en wrijf in mijn ogen. Wat is het stil. 'Mama!' roep ik. Nog een keer: 'Mama!' Het blijft stil. Ik zet mijn voeten op de vloerbedekking en trippel zo snel als ik kan door de kamer. Ik open mijn deur en dan, met moeite, de zware schuifdeur op de overloop. Bovenaan de trap kijk ik het diepe zwarte gat in dat de huiskamer moet voorstellen. Dit is eng. Waarom brandt er geen licht? Waarom hoor ik geen stemmen? Ik ga op mijn billen op de bovenste tree zitten en schuif tree voor tree naar beneden.

Het is donker en doodstil in de huiskamer. Ik ben bijna drie en probeer koortsachtig te bedenken waarom ik hier alleen ben. In de verte hoor ik een trein. Zouden papa en mama daarin zitten? Verstijfd van angst blijf ik middenin de huiskamer staan, terwijl mijn voeten langzaam steeds kouder worden. Ik voel me zo alleen. Waarom zijn ze weggegaan?

Lullig genoeg is dit een van mijn eerste herinneringen. Mijn broertje was net geboren en lag in de couveuse; mijn ouders gingen er elke avond heen. De buurvrouw paste op mij met een babyfoon maar had niets gehoord; ze kwam elk kwartier even bij me kijken maar was net geweest. Ze vond me na een kwartier helemaal stokstijf van angst in de kamer. En daarna lag ik zeker tot mijn tiende elke avond bovenaan de trap om te luisteren of mijn ouders er nog waren.

Wat eng!
Hoe oud was je?
Zezunja (URL) - 22 11 07 - 08:56

2 jaar en 7 of 8 maanden.
esther - 22 11 07 - 08:57

ik lig op mijn buik op de prikkelende jaren 70 groene vloertegels. het gordijn voor de achterdeur gaat opzij. mijn vader verschijnt en zegt “hallo luitjes”. ik moet 3 geweest zijn, want toen ik net 4 was gingen mijn ouders uit elkaar.

het rare is dat wij eigenlijk niet eens een achterom hadden. om de een of andere reden liep mijn vader elke dag als hij uit zijn werk kwam om door de bosjes en langs de sloot om via het gat in de heg naar de achterdeur te gaan.

mijn eerste herinnering die ook een soort van geconditioneerde gedachte kan zijn, omdat mijn vader dit elke dag deed.
frommel (URL) - 22 11 07 - 13:06

Goh, wat een mooi en ook eng verhaal. Kan het me levendig voorstellen. En nu zit ik heel diep in mijn geheugen te graven…
Johan (URL) - 22 11 07 - 15:06

Na diep graven denk ik dat mijn eerste herinnering de volgende is.
Ik zit in groep 2 bij mijn lievelingsjuf. Ik mag op het magneetbord woorden maken en schrijf een heel verhaaltje (waarschijnlijk iets van 3 zinnen lang..) ik mag de juf van groep 3 gaan halen en showen wat ik gemaakt heb. Iedereen vond me superknap. Prachtig!
Veerle (URL) - 22 11 07 - 18:11

Eng zeg. Ik heb een vergelijkbare (vroege) herinnering, maar toen vond ik mijn moeder huilend in de woonkamer. Nu weet ik waarom, toen was ik erg verward.
Rose (Email) (URL) - 22 11 07 - 23:35

frommel: mooi beeld wat jou is bijgebleven; door je beschrijving van de vloertegels zit ik er helemaal in ;)
johan: en? al een herinnering opgediept?
veerle: dat is een fijne herinnering!
rose: een huilende moeder is een beangstigend gegeven voor kinderen..
esther - 23 11 07 - 12:29

dus eigenlijk was dit mijn schuld?
alsnog sorry!
hahaha
broer (URL) - 23 11 07 - 13:01

@broer: ja, allemaal jouw schuld ja! :)
esther - 23 11 07 - 13:30

Je was zelfs nog kleiner, 2 jaar en 3 maanden en je hebt er last van gehad tot dat je zelf op ging passen.
En wij hebben het ook heel naar gevonden, het was niet de bedoeling dat het zo zou gaan.
pido (Email) - 24 11 07 - 11:16

Ooow, ik vind dit zo zielig….
Soes (URL) - 24 11 07 - 20:07