20:00

Gevraagd: het handboek 'Een werkster voor Dummies'

Opdracht: Werkster of niet?
Geschreven door: Zezunja

Ik wil dolgraag een werkster, maar ik heb eerst een handboek nodig dat me antwoord geeft op de volgende vragen:

1. Hoe zorg ik dat ik niet alles zelf al schoonmaak, zodat 'het een beetje netjes is voor de werkster'?
Ik kan niet delegeren en ik ben opgevoed met het fenomeen 'we gaan nu het hele huis grondig opruimen, want de werkster komt'. Tel deze twee factoren bij elkaar op en je komt uit op een werkster die alleen nog kopjes koffie hoeft te consumeren.

2. Stel dat ik er eentje heb, hoe geef ik die dan opdrachten?
Hoezeer het ook de bedoeling is van een werkster dat ze mijn opdrachten uitvoert, het zou mij toch bezwaren. Ik zou waarschijnlijk maar één ding per ochtend durven vragen en dat zou dan iets worden als: "Mocht je vandaag of over drie weken een keertje tijd hebben, kun je dan misschien eens kijken of je eventueel kans ziet om misschien de bovenverdieping te dweilen. Het hoeft niet hoor."
Dat schiet niet op, gok ik.

3. Hoe voorkom ik dat ik medelijden met de werkster krijg? (zie ook 1)
Omdat ik schoonmaken zelf heel vervelend vind, zou ik denken dat de schoonmaakster dat ook zo ervaart. Ik zou gaan compenseren door haar veel te veel te betalen of haar bijna niks te laten doen.

4. Hoe voorkom ik dat ik kopjes koffie met haar moet drinken?
Het is een trauma uit mijn jeugd. De kopjes koffie met de werkster om elf uur. Ik vond dat saai (lees: mijn moeder had dan totaal geen aandacht voor mij). En elke week een gesprek met de werkster is als elke dag een aflevering van The Bold and The Beautiful: er gebeurt geen fuck. Ik word daar danig contactgestoord van.

5. Hoe kan ik een werkster vertrouwen?
Ik ben misschien een aansteller en een neuroot, maar ik zou mij altijd afvragen of ik geld en andere waardevolle spullen in mijn huis kon laten liggen. En aangezien ik het liefst altijd de deur uit zou gaan (zie 4), zou ik me dat toch echt moeten afvragen.

6. Hoe krijg ik mijn lief zover?
Mijn lief vindt een werkster een idioot idee. Hij vindt schoonmaken leuk. Hij zou niet willen dat iemand anders dat deed. Hoewel hij ook vindt dat het vaker zou moeten gebeuren. Maar toch is het een idioot idee. Volgens hem.

7. Hoe vind ik er eentje?
Bovenstaande in ogenschouw genomen, heb ik dus iemand nodig die mij elke keer op het hart drukt dat ik nog veel meer rotzooi voor haar mag laten liggen. Een werkster die zelf bedenkt wat ik wil dat ze doet, eentje die zelf koffie maakt en die mij duidelijk maakt dat ze dat helemaal niet erg vindt. Integendeel, dat ze veel liever alleen koffiedrinkt. Eentje die een onuitwisbare indruk op mijn lief maakt, zonder daarmee in mijn vaarwater te zitten.

Eigenlijk ben ik dus op zoek naar een doofstomme, helderziende, autistische, celibatair levende heilige met het lijf van Juliette Lewis.
U begrijpt dat een handboek onontbeerlijk is.

tjongeuh, ik merkte dat ik het handboek probeerde te schrijven voor je.
Er bestaan handboeken zat. Met wat je allemaal in huis zou moeten hebben, welke afspraken je moet maken, wat wanneer en in welke periode schoongemaakt moet worden, etc.
Er is geen handboek voor het vinden van iemand die je vertrouwd, dus daar zul je wat tijd in moeten investeren, maar de rest… eitje :-)
Susan (Email) (URL) - 27 10 07 - 20:47

Als jij eenmaal stinkend rijk bent en mij meer kan betalen dan dat ik nu verdien, dan wil ik best jouw werkster zijn,... alleen heb ik niet het lijf van Juliette Lewis.
Lilimoen - 27 10 07 - 23:26

Je zou eens kunnen informeren naar het fenomeen “De witte werkster”. Dat is een bedrijf waar je je werkster wit inhuurt. Dan is in ieder geval het vertrouwensprobleem al voor een groot deel ondervangen! Ik ken meerdere mensen die zo een werkster hebben en als je niet tevreden bent, krijg je gewoon een andere. Ze zijn niet eens zoveel duurder dan een normale én ze zijn verzekerd etc. Ook best een fijn idee. Je zwart ingehuurde werkster zal bij het ramenlappen maar haar been breken in jouw huis…..
Succes!
mariaweetraad - 28 10 07 - 10:36

Of zonder het te betalen zou je het zelf kunnen doen.
Maurice (URL) - 28 10 07 - 12:29

In België, heel handig, heel betrouwbaar, heel goed geregeld: een werkster die in het wit uitbetaald wordt met dienstencheques, die vaak bijscholingen volgt over hoe goed kuisen, welke producten voor wat, etc. Belachelijk goedkoop wegens zwaar gesubsidieerd, en meestal komt ze éénmaal in de twee weken, wat voor ons net genoeg is. Enige minpunt; je staat maanden op de wachtlijst hiervoor.
sunnymoon (Email) (URL) - 28 10 07 - 12:46

Maar jongens, jongens, ik heb een modellenbureau nodig, op zijn minst. Mijn lief moet er namelijk ook nog intrappen.
Bring me Juliette Lewis met een swiffer, please.
Zezunja (Email) (URL) - 29 10 07 - 14:31

Onze poets heb ik mijn lief door de keel gedouwd. Zelfs al werkte ik toen 4 dagen. Ik werkte niet 4 dagen om de 5e aan het huishouden te besteden. Zo heb ik ook Albert.nl doorgestrot. Bij mijn lief, heb ik ontdekt, werkt het vaak het beste om dingen die ik graag wil gewoon te doen. Beter achteraf vergiffenis vragen dan vooraf toestemming. Niet teveel polderen op details, zal ik maar zeggen. Uiteindelijk wil hij toch, dat ik gelukkig ben?

Dat handboek? Niet gelezen.

Vertrouwen? De mijne werkte al voor een vriendinnetje. Nou goed, dat bleek haar “zus”. Denk dat ze elkaar uit de kerk kennen. Ze is Ghanees, letterlijk zwart dus, ik kan nauwelijks met haar communiceren, wat het probleem van verplichte koffie of thee ook meteen opheft. Als ik haar zie informeer ik altijd vriendelijk hoe het met haar en met haar man is. En dan zegt zij, vriendelijk terugglimlachend, “good, good”. Dat is voldoende, getuige het pak Pampers waar ze mee aankwam toen ze uit mijn notitie “Baby and me are fine” meende op te kunnen maken dat ik al bevallen was. Dat ik pas rond Sinterklaas ben uitgerekend was dus niet doorgekomen.

Ik merk trouwens dat zij ook bang is, want ze doet altijd de deur op het nachtslot als ze binnen is. Ook als ik thuis ben. Terwijl ik toch in de keurige Watergraafsmeer woon. Maar ja, zij woont in de Bijlmer. Het geeft mij wel een gerust gevoel, gek genoeg.

Qua afspraken: ik heb haar één keer verteld wat ze moet doen en dat doet ze. Soms iets extra’s als ik dat vraag. Ze doet alles natuurlijk niet zoals ik het zou doen en ook niet zoals ideaal zou zijn. Maar ze doet het wel grondig, en het gebeurt nu tenminste.

En dan het moeilijkste ding, dat schuldgevoel. Ik heb bewust besloten daar niet aan mee te doen. Ik gun mezelf een werkster, ja! En? Steekt het toch de kop op dan bedenk ik maar dat ik een soort ontwikkelingshulp aan Ghana geef, maar dan niet van het paternalistische soort maar gewoon binnen een gezonde zakelijke werkrelatie. Inmiddels kan ik niet alleen thuis zijn als zij er is, zelfs doe ik thuis een middagdutje terwijl zij hard aan de slag is. Maar dat is een kwestie van opbouwen (zwanger zijn helpt). TV-kijken lukt nog niet.

En of ze haar uren wel maakt? Inmiddels kan ik uit observatie bevestigen van ja. Maar ook voor ik dat kon, heb ik mezelf gerustgesteld met de gedachte dat het me niet uitmaakt; ik betaal eigenlijk een soort stuksloon. Voor 36e poetst ze elke twee weken mijn huis. Daar staat dan 4 uur voor. Als ze eerder klaar is, en het is schoon, prima.

Maar er zijn natuurlijk altijd argumenten om zelf aan het poetsen te blijven, zoals deze: mijn buurvrouw (poetst en houdt huis op haar 5e vrije dag) wilde mijn zwarte poets niet omdat haar zoontjes (4 en 7) dan een verkeerd beeld zouden krijgen van interraciale rolverdeling.

Dus ik begrijp, als je toch nog maar even geen poets neemt. Al heeft de mijne nog wel een gaatje.
Tess - 05 11 07 - 15:49