12:24

mijn hang naar spotlights

Onderwerp: 15 minutes of fame
Geschreven door: Kaat 

Ooit was ik een fotomodel. De eerlijkheid gebiedt me erbij te vertellen dat ik toen een jaar of vijf was en vooral in naai-, doe het zelf-, punnik- en breiblaadjes stond. Al denk ik achteraf wel dat het me toen zo goed is bevallen, dat fotomodelschap, dat ik altijd wel een hang naar spotlights heb gehouden. 

Ooit was ik, net zoals Esther, bij Ome Willem. Daar schreef ik al eerder over. KLIK

Ooit was ik een fantastische amazone. Elk weekend reed ik wedstrijden en won ik samen met mijn paard/soulmate/allerliefste Masher beker na beker. Als ik niet voorop in de ereronde mocht meerijden was ik op maandag bloedchagrijnig, want dat betekende ook dat ik niet bij de namen in de krant zou staan. Zag ik iets dat op een persfotograaf leek, langs de kant staan, dan deed ik nog meer mijn best om Eerste te worden. Een foto in de krant was het hoogst haalbare. Mijn resultaten werden vooral bepaald door mijn hang naar publiciteit. 

Ooit speelde ik een van de hoofdrollen in het schooltoneelstuk Oidipous. Dat toneelstuk was zo succesvol dat we door menig schouwburg in Nederland werden gevraagd te komen optreden. We kwamen een stuk of zes keer in de krant. Soms met alleen tekst, een paar met een foto erbij. Ik stond meerdere malen met foto in diverse kranten. Mijn persoonlijke hoogtepunt was een immens grote foto in het Parool van koning Oidipous met zijn dochter/zus prinses Antigone in actie. En juist ja, die laatste was ik. Het applaus, het rondtoeren, de media aandacht, ik vond het allemaal zo fijn dat ik ervan overtuigd was dat ik actrice moest worden.

Ooit had ik een huisgenoot die nu een bekend cabaretier is. Wij, zijn hondstrouwe huisgenoten, gingen vaak mee als hij moest optreden. Bijna huilend van trots keken we toe hoe hij het Groninger Studenten Cabaret Festival won en we vonden het natuurlijk fantastisch om mee te gaan naar de tv optredens die op zijn overwinning volgden. Omdat ik klein ben, mocht ik vaak vooraan staan. En al was het dan wel niet mijn fame maar het zijne, ik vond het best prettig op tv. Op de radio trouwens ook. Het allerleukste was dat er een of ander obscuur radioprogramma een uitzending aan mijn huisgenoot besteedde en er werd opgenomen in onze keuken en wij, zijn huisgenoten, ook aan het woord kwamen. Mijn radiostem klonk dan wel niet zoals ik mijn stem zelf in mijn hoofd had en ik schrok een beetje omdat ik mezelf wel heel erg bekakt vond praten. Leuk was het wel. Ik overwoog zelfs een carrière als dj.  

Ooit stond ik in de Elle. Ik deed mee aan een artikel over vrouwen van 18, 28 en 38. De middelste leeftijdsgroep daar hoorde ik bij. We kregen vragen voorgeschoteld over hoe we nu in het leven stonden en of dat anders was dan tien jaar ervoor. Het is een mooi artikel geworden al zou ik de antwoorden die ik vijf jaar geleden gaf, nu niet meer geven. Maar dat is ook het mooie aan het artikel. Over vijf jaar gaan ze me weer benaderen, kom ik weer in de Elle en moet ik dezelfde vragen beantwoorden. Ik heb nu al zin de fotoreportage. Heerlijk vond ik het getut, opgemaak en het kleren passen. Maar het allerheerlijkst vond ik de fotoshoot zelf. Die hang naar spotlights heb ik altijd gehouden.

En je komt er genoeg tegen ook! (spotlights dus :))
esther - 28 09 07 - 18:09

Ik ga over 5 jaar die Elle kopen hoor. Ben wel benieuwd naar je fotoshoot :-) !
sana (Email) (URL) - 28 09 07 - 20:01

esther; oh ja, waar dan? * kijkt naarstig om zich heen *
sana; haha, ik ook!
Kaat - 30 09 07 - 17:02

Ik wil het niet lief collectief in een tijdschrift! Jullie zijn zo leuk samen en de formule is hartstikke sterk. Gewoon elke maand een niet lief-serie in de Red, La vie en rose of Esta ofzo… Zou volgens mij een groot succes worden!
Nina (URL) - 01 10 07 - 12:15

@nina; wat een fijn compliment!
Kaat - 01 10 07 - 13:25

ben het helemaal met je eens nina! welk zichzelf respecterend tijdschrift pikt dit briljante idee op?? :)
esther - 01 10 07 - 15:08