14:12
Een vette joint en het Pater Noster
Onderwerp: 15 minutes of fame
Geschreven door: Octavie
'Molemmat kuljetettiin onnettomuuspaikalta hoidettavaksi Jyväskylään, Keski-Suomen keskussairaalaan?' vraagt de hippe jongeman terwijl hij een microfoon onder onze neuzen steekt.
Man en ik zitten op een bankje in het park dat de luxueuze Esplanadi in tweeën deelt. Onze eerste vakantie samen, in Finland, Helsinki. Ik kijk op en schrik me een hoedje van de gigantische filmcamera die op mijn te blote vakantiejurkje is gericht. 'Watte?'
De hippe Fin seint zijn cameraman dat hij het ding even uit moet zetten en haalt diep adem. In zwaar aangezet Engels legt hij uit dat hij van de Finse televisie is, van een soort opinieprogramma. 'Where do you come from?' wil hij weten. 'Holland, Alankomaat' anwoorden wij braaf. Oh, nou, haha en wonderful. Hij maakt het universele jointgebaar en grijnst. We komen prima van pas want hij wil graag onze mening horen over de actuele Finse kwestie dat bedrijven hun werknemers willen gaan testen op druggebruik. 'If they find out you used drugs, you will be fired.' Man en ik kijken onnozel. Testen? Bedrijven? Druggebruik? Maar voor we het weten zoomt de camera in op mijn hoofd en stelt de Fin zijn vraag opnieuw, na een onverstaanbare Finse intro met veel schalkse lachjes en veelbetekenende gebaren. 'Eh ridiculous,' hoor ik mezelf zwetend zeggen. En 'eh stupid'. En 'eh totally wrong.'
Ik zie de hippe Fin zuchten. Van zo'n naughty, wietrokend, XTC-vretend, cokesnuivend Hollands meisje had hij vast meer eloquentie verwacht. Hoe dan ook: een halve minuut fame op de Finse staatstelevisie.
Vroeger heette het nog gewoon revue, tegenwoordig zou men het musical noemen. Want musicals zijn nogal hot. Enfin, ik deed in die dagen nog zo hier en daar eens wat aan klassiek ballet en werd tussen neus en lippen door gevraagd om een regionale revue vol te dansen. Nu klinkt de combinatie dans en revue misschien een beetje naar slanke dames met te veel make up en blauwe plumeau's in de kont, maar ik kan u verzekeren: ik had geen plumeau's in mijn kont. Het was een keurige revue met een net dansgroepje dat hier en daar de gaten in het scenario moest opvullen. Zo trainde ik braaf iedere maandagavond na college met onze choreografe en iedere donderdag met het hele ensemble, tot aan de optredens. Er waren veel optredens. Wel vijftien ofzo, door de hele regio. En omdat dat nog steeds niet de hele vraag bevredigde, werd er een video-opname gemaakt die verkocht kon worden aan een groter publiek. Ja mensen, we waren een hit met onze revue.
De videotape heb ik nog steeds. Drie uur ongemonteerde revue vereist veel doorspoelvaardigheden als je alleen je eigen dansjes nog eens wil bekijken. 'Ben jij dat?' vroeg Man verbaasd, toen hij onlangs voor het eerst geconfronteerd werd met mijn dansverleden. Ja, die met die blonde knot, dat strakke pakje en die bruine laag plamuur, dat was ik. Ik knikte en verdedigde de visagistes aarzelend. 'Goed lelijk,' besloot Man. En ik heb het laatste dansje met die bezems en die kortje schortjes maar gelaten voor wat het was. Sommige dingen mogen mysterieus blijven in een relatie. Dat de hele provincie mij in mijn worstenpak en met vieze bruine TV-make-up heeft gezien, toe maar.
In de laatste klas van de basisschool moest er een hoop gezongen worden. Voor de afscheidsmusical, de kerkliederen voor het vormsel, voor de verjaardag van onze besnorde meester. Het viel hier en daar wat mensen op dat ons klasje een vrij aardig zanggehalte herbergde. Dat kon niet aan mij gelegen hebben want ik zong en zing nog steeds zo vals als een oud mannetje. Hoe dan ook, onze dorpsdiaken, tevens musicus en groot liefhebber van Gregoriaanse (Latijnse kerk-)liederen moest ons hebben. Hij zat in een landelijke commissie die het Gregoriaans wilde promoten. Er moest meer Gregoriaans gezongen worden in de wereld! Er kwam een heel marketing- en PR-plan voor het Gregoriaans in Nederland. Nooit eerder van gehoord, van deze campagne? Nee? Gaat u zich schamen zeg!
Een onderdeel van deze Gregoriaanse campagne was een promotiefilmpje. Geen idee waar het ding uitgezonden moest gaan worden en of dat überhaupt ooit is gebeurd, maar deze chick stond erop te galmen. Regina caeli laetare/quia quem meruisti portare/alleluja/resurrexit sicut dixit/alleluja/ora pro nobis deum/alleluja. En het Pater Noster natuurlijk. Ik kan geen kerk meer binnengaan zonder in mijn hoofd het Pater Noster te kwelen. Laatst betrapte ik me op het Regina caeli tijdens het stofzuigen. Ik ben benieuwd hoeveel mensen zich tot het Gregoriaans hebben bekeerd naar aanleiding van mijn vrome hoofdje in het promofilmpje. In ieder geval strekt mijn faam zich uit tot over de grenzen van het bisdom. Hallelujah.
Moest even googlen om te bergrijpen dat Alankomaat Fins was….....dacht even dat jullie uit een onbeduidend dorpje in NL kwamen met die naam. En nee, ik ben niet blond!
Brooklyn - 26 09 07 - 16:02
Oh haha! Ja, daar had ik natuurlijk niet bij stilgestaan:)
Octavie (URL) - 26 09 07 - 16:18
watte? broeha!!!
frommel (URL) - 26 09 07 - 18:59
grijns
Brooklyn - 26 09 07 - 21:30
haha! Ik heb nu het beeld van een stofzuigende, Gregoriaans zingende Oc op mijn netvlies :)
esther - 27 09 07 - 10:20
Galmend en echoënd door de keuken ja;)
Octavie (URL) - 27 09 07 - 10:26
YQSyqH knkkvwbgznyc, [url=http://ycngkthkbdnz.com/]ycngkthkbdnz[/url], [link=http://zmrkurafjhjv.com/]zmrkurafjhjv[/link], http://dtvwmjasvgap.com/
siykgphd (Email) (URL) - 05 08 08 - 02:45