11:20

Botox ja of nee?

Onderwerp: Botox, ja of nee?
Geschreven door: Esther

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand.. vertel me eens, wat is er aan de hand?

Nou, spiegeltje, heel wat. Laat ik bovenaan beginnen. Dat hoofd, dat gaat nog wel, alhoewel dokter Schumacher maar wat graag zijn scalpel in mijn onderkinnetje zou willen zetten, vermoed ik. Rimpels heb ik nog niet echt, behalve die diepe denkgroef; da's een kandidaat voor collageenvulling. Maar ik vind 'm wel leuk, het laat zien dat ik weleens nadenk. Ook niet verkeerd. De hals is nog aardig in vorm, daar hoeft nog geen slap vel weggesneden te worden. Maar dan die borsten! Menige vrouw laat zich tegewoordig met een paar siliconen of met zout water gevulde zakjes een cup D aanmeten; die heb ik dus al. Zeg maar gerust een E-cup. Ik begrijp niet dat een vrouw vrijwillig kiest voor zo'n duo zwaargewichten, die je nekpijn, schouderpijn en onethisch uitziende sportBH's bezorgt. Hoera voor mevrouw Dekkers, die de goden zij gedankt leuke BH's voor grote borsten maakt. Nee, ik wil dus een pondje minder. Aan elke kant graag. 't Is dat ik zo retebang ben voor chirurgen en hun gereedschap, anders had ik het allang laten doen. Ik vrees dat ik nu gewoon oud word met mijn ballast.

Mijn buik is weer heel andere koek, daar heeft een kind in gezeten en dat kun je zien. Wat striae rechts, die in de laatste maand van de zwangerschap nog opdoken. Verdorie, al dat gesmeer met olie voor niks geweest. En verder maak ik die buikspieren in de sportschool wekelijks een beetje moe, zodat ze wat strakker gaan staan. Ooit. Voorlopig hebben ze er echter nog geen zin in. Ik heb een buik en ik zit er niet mee. Maar dokter Schumacher zou vast een volledige vetschortverwijdering willen doen, een 'tummy tuck.' Nee dank u, ik sport 'm wel weg.

Mijn benen zijn lang en mooi, ook nu ze wat steviger zijn. Cellulitis, ja natuurlijk heb ik dat. Welke vrouw niet? Die gefotoshopte gladde benen in de bladen zijn heus niet echt. Als we van dat beeld uit moeten gaan heeft elke vrouw een liposuctie nodig. Daar zijn de plastisch chirurgen het vast mee eens. Ktsjing!

Tussen mijn benen is het allemaal in orde. De linker binnenste schaamlip is wat groter dan de rechter, maar dat heb ik nog nooit raar gevonden en de vriendjes die ik gehad heb, heb ik er nooit over gehoord. Na de bevalling van mijn zoon had ik het idee dat mijn vagina ontploft was, maar toen ik na een paar weken durfde te kijken, zag het eruit zoals het er altijd uit had gezien. Daar was ik vreselijk verbaasd over en tegelijkertijd ongelofelijk trots op. Wat geweldig dat de natuur ervoor zorgt dat alles zich zo goed herstelt, na zo'n enorm zwaar werk als een bevalling. Ik ben blij met een lichaam dat zo hard werken kan.

Kort samengevat: aan mijn lijf geen polonaise. Geen messen, geen botox, geen opvulling; niet alleen omdat ik er niet zoveel in zie, maar ook uit angst voor operaties en narcose. Bovendien ben ik blij met wat me gegeven is en vind ik de overdreven verering van het lichaam zonde van mijn tijd. Ik koester me in de liefde van mijn naasten, die me mooi, lief en sexy vinden omdat ik Esther ben, en niet omdat ik een Playboyvagina heb of een uitgezogen wespentaille.

Rest mij wel de vraag, uit een enorme nieuwsgierigheid: nietliefjes, zouden jullie iets aan je lichaam willen doen, nu of in de toekomst? Indien nee, waarom niet en zoja, waarom wel? En, beste lezer, hoe denkt u over uw lichaam? Wilt u er iets aan veranderen of is het goed zoals het is?

Nee ik zou er niets aan laten veranderen. Het voldoet wel niet aan de gephotoshopte dames uit de tijdschriften, maar dat hoeft niet. Het enigste wat ik zou veranderen, moest het kunnen, was een beetje groter zijn… Schoenmaat 35 vinden is moeilijk!
Marijke - 11 09 07 - 15:44

@ Marijke: nou dan weten we in ieder geval dat jouw achternaam niet Helwegen is;-)
Octavie (URL) - 11 09 07 - 15:48

Ik heb onlangs een column geschreven over hetzelfde onderwerp naar aanleiding van een opdracht van een collega-amateur-columnist. Als ik reclame voor mezelf mag maken, zie http://examedia.nl/columnx/modules/news/... Zoniet, dan sorry en haal dit maar weg :-)
Esther (Email) (URL) - 11 09 07 - 17:13

Wat zin heeft het een verrimpeld appeltje op te spuiten als de binnenkant even oud blijft!!Ik draag liever zorg voor mijn machinerie binnenin, daar leven we ten slotte mee, niet? Gezonde voeding, niet te veel eten, wekelijks sporten en de conditie verzorgen. Door regelmatig te lezen en te reizen proberen de geest fris en jong te houden, daar voel ik veel meer voor. Ik vind mijn rimpels best mooi. Trouwens, voor elke rimpel heb ik heel veel moeite moeten doen….Ik laat ze staan!!!!!!!!!!
Meg (Email) - 11 09 07 - 21:49

Mooi geschreven!
Ik ben tevreden met mezelf en nee, aan mijn lijf geen botox-polonaise. Tuurlijk klaag ik ook wel eens als ik een off-day heb, maar ik zou zo niets kunnen bedenken voor Schumacher!
Mo (URL) - 12 09 07 - 09:29

Eigenlijk wilde ik altijd wel mijn borsten wat groter hebben, die groef tussen mijn wenkbrauwen laten doen en die binnenste schaamlippen mochten ook wel iets kleiner.

Na het zien van de documentaire Beperkt Houdbaar ben ik echter niet zo enthousiast meer over de plastische chirurgie. Eigenlijk ben ik best tevreden, die kleine borsten? Tja, doe maar een push up bh, dan lijkt het nog iets, die iets te grote binnenste schaamlippen? Ach.. de enige die het ziet is mijn vriend en hij heeft er geen problemen mee. Die groef? Lastig, als het nog veel erger wordt neem ik het misschien in overweging, nu absoluut nog niet.
F. - 12 09 07 - 09:39

Mooi geschreven Esther. Het is heel goed om over dit onderwerp na te denken en ook stelling te nemen. Echter ook een klein puntje van kritiek of feedback of hoe je het ook wilt noemen: ik vind het een klein beetje een ‘braaf’ stukje, je neemt wel heel erg het politiek correcte Sunny Bergman-standpunt in dat we allemaal inmiddels al vaak voorbij hebben zien komen. Wat ik een beetje mis is het conflict, de wrijving, het dilemma waar vrouwen hoe je het ook wendt of keert tegenaan lopen. Begrijp me goed: ik ben het eens met je grondgedachte en tevreden met jezelf zijn is een groot goed (en ik ben volgens mij zeker tien-vijftien jaar jonger dan jij en zit daardoor misschien ook nog meer middenin dat conflict). Maar op de een of andere manier voelt het voor mij net iets te makkelijk om met alle hoogopgeleide, nuchtere vrouwen in koor te roepen dat dr. Schumacher en Marijke Helwegen en schaamlipcorrecties vreselijk zijn en dat het toch om de binnenkant en liefde en respect gaat. Zo’n Schumacher en Helwegen zijn makkelijk om je tegen te keren, omdat ze extremen zijn waarmee we ons niet willen associeren, ze hebben iets plats dat je toch een beetje met de nouveaux riches associeert, maar ik denk dat het ware probleem van het op uiterlijk beoordeeld worden, van het gevoel als meisje of vrouw altijd sexy en aantrekkelijk te moeten zijn en dat soort dingen ook op een veel subtieler en meer geinternaliseerd niveau speelt. Ik denk dat extreme cosmetische operaties in zekere zin de weinig subtiele uitwassen zijn van iets wat op een dieper niveau speelt.
Nou ja, ik hoop dat je mijn punt een beetje begrijpt.
Nina (Email) (URL) - 12 09 07 - 10:08

@nina: jahoor, ik begrijp je standpunt wel, maar dat is jouw standpunt en die moet je niet de mijne willen maken. Bovendien is dit het begin van een nieuwe cyclus over dit onderwerp en zullen er dus nog vier verschillende standpunten voorbij komen, en daar zit er vast 1 bij die aansluit bij jouw mening.
esther - 12 09 07 - 10:12

excuus, er komen nog VIJF standpunten voorbij (ben net wakker :)) ik ben overigens 34, dus zoveel schelen we niet denk ik :)
esther - 12 09 07 - 10:14

Dan schelen we precies tien jaar ;).
Nina (URL) - 12 09 07 - 15:00

@Nina
Ik moet mijn stukje nog schrijven natuurlijk, maar ik snap je eigenlijk niet helemaal… Je schrijft “het is iets te makkelijk om als nuchtere en hoogopgeleide vrouw te roepen dat ‘plastische chirurgie’ vreselijk is en dat het gaat om liefde en respect”... Dat roepen is inderdaad heel makkelijk, maar het daadwerkelijk voelen, dat is een heel ander verhaal… en volgens mij laat Esther met haar stuk heel duidelijk merken dat ZIJ gelukkig is met haar lijf… en dat er in de wereld/maatschappij/Nederland miljoenen vrouwen zijn die erg onzeker zijn over hun uiterlijk, dat weet zij ook wel (want nuchter en hoogopleid :-)), maar deze column gaat over haar… (en het blijft natuurlijk een column en geen proefschrift)...
Om haar dan daarom te ‘beschuldigen’ van een ‘politiek correct Sunny Bergman-standpunt’ vind ik wel een beetje heel kort door de bocht! Sinds wanneer is aan het houden van je lijf ineens een politiek standpunt verbonden? Dat een hoop vrouwen niet tevreden zijn met hun lichaam en zich teveel vergelijken met de meisjes uit de glossy bladen, dat is vreselijk kut en de enige manier om daar (als maatschappij) verandering in te brengen is vrouwen die wel van hun lijf houden als voorbeeld én als norm te zien… en niet als een vrouw met een ‘politiek correct standpunt’...
Luna - 12 09 07 - 16:46

Ik snap niet dat er zoveel mensen zijn, die hun lichaam laten verjongen, terwijl hun geest steeds ouder wordt. Het is immers niet natuurlijk om er uit te zien als 30, terwijl je 50 bent. Maargoed, dat is mijn mening en als er mensen zijn die daar anders over denken, ook prima! Maar aan mijn lijf dus geen polonaise. Ik ben nu nog erg jong, maar ik kan me niet voorstellen dat ik ooit wat aan mijn lichaam zou laten veranderen. Tenzij het gaat om cosmetische chirurgie na medische chirurgie. Wellicht neem ik het ooit nog eens in overweging om het litteken op mijn mooier te laten maken. Door vele operaties is hier een hele ‘hap’ uit genomen. Maar ach, dan heb je weer een ingreep en dat is niet bepaald goed voor je lichaam..
Evie - 12 09 07 - 18:41

@ Luna: Mijn reactie was zeker niet bedoeld om Esthers tevredenheid met haar eigen lichaam in diskrediet te brengen, allesbehalve. Misschien paste mijn opmerking inderdaad ook niet zo goed bij de bedoeling van het stukje, waarin Esther puur vanuit haar eigen gevoel en beleving schrijft. En ik vind haar houding naar zichzelf ook juist heel goed en positief, en hoop dat zoveel mogelijk vrouwen net zo positief over hun eigen en elkaars lichaam zijn.

Wat ik meer bedoelde te zeggen is dat vrijwel alle weldenkende vrouwen die ik ken playboyvagina’s, liposucties en overdreven grote borsten belachelijk vinden. Dat is vrij evident. Ze weten echt wel dat het in het leven om veel meer dan om uiterlijkheden draait, en dat hun naasten gewoon van ze houden. Maar tegelijkertijd worden ze (en ik spreek hierbij ook vanuit mezelf) toch van allerlei kanten met de druk van het mooie/sexy/perfecte uiterlijk geconfronteerd. En dan gaat het niet alleen om de bladen, maar ook om hoe je in het dagelijks leven beoordeeld wordt. Denk maar aan allerlei onderzoek, waaruit steeds opnieuw blijkt dat knappe vrouwen op allerlei terreinen van het leven meer succes boeken dan minder mooie vrouwen.
Hoezeer je dan ook stevig in je schoenen staat qua ideeen en qua liefde en waardering van de mensen om je heen, dat neemt niet weg dat je heel vaak met de druk van uiterlijkheden geconfronteerd wordt. En dan is het niet altijd genoeg om te weten dat je intimi van je houden en je mooi vinden zoals je bent. Ik kende bijvoorbeeld een vrouw die best dik was, en voor allerlei banen afgewezen werd min of meer om die reden. Hoezeer haar familie dan ook wel van haar hield, en ze misschien haar eigen lijf wel mooi vond (dat weet ik niet), dat was voor haar toch heel vervelend en ondermijnend voor haar zelfgevoel.
Maar goed, misschien ben ik wel wat afgedwaald en heb ik uit Esthers verhaal iets gepikt wat mij persoonlijk bezighoudt. En dat is dat het feit dat je weerzin voelt tegen de overfixatie op uiterlijkheden, plus dat je door je geliefden gewaardeerd wordt, blijkbaar niet per definitie betekent dat je het hele schoonheids/uiterlijk-gebeuren dan ook helemaal van je af kunt schuiven. En dat is dan eigenlijk wel weer een beetje het Sunny-standpunt ;).
Nina - 12 09 07 - 19:16

@Nina: misschien is dat het leeftijdsverschil, Nina. Maar ook ik was midden twintig erg geinteresseerd in slank zijn, mooi zijn, aan allerlei voorwaardes voldoen. En dat ben ik nog steeds, want ijdelheid slijt niet met de jaren ;) Maar verstand groeit gelukkig wel met de jaren, en ik heb dus geen ‘hang-up’ meer met uiterlijkheden. Voel me veel en veel zekerder over mezelf dan tien jaar geleden, ken mijn lichaam beter en bewonder het om het feit dat het een kind heeft gedragen. Bij de dikke vrouw die jij aandraagt als zijnde iemand die om haar dikzijn wordt afgewezen, denk ik meteen: zou ze uitstralen dat ze ongelukkig is met haar dikte? Geen wonder dat ze wordt afgewezen. Als ze gelukkig is met haar lijf en dat uitstraalt, is de kans dat ze afgewezen wordt om haar uiterlijk wat mij betreft veel kleiner. Ik heb een vriendin die erg dik is, maar aan elke vinger 10 bewonderaars heeft, gewoon omdat ze zichzelf mooi vindt en dat dus ook IS.
esther - 12 09 07 - 19:56

Ik ben sinds een jaar of 10 flink gegroeid waar ik veel moeite mee heb gehad. Sinds een jaar maak ik me er niet meer zo naar om en accepteer ik mezelf en geniet van het leven. Ik hou van mezelf en het lijkt wel of de overgang, waar ik middenin zit, me helpt bij het accepteren van dit alles. Ik ben niet meer die slanke meid die van alles aan zichzelf wilde veranderen maar een rijpe vrouw in een maatje meer, goedlachs, soms sexy maar altijd mezelf.
En eh, who the f* is Sunny Bergman?
Mike(lodeon) (Email) (URL) - 12 09 07 - 20:44

ik gooi deze nog even in de mix: wordt het in deze maatschappij ook niet goeddeels van je verwacht dat je niet tevreden bent met je uiterlijk? want er wel tevreden mee zijn… tsssk! dát is zo verwaand!
madelief - 12 09 07 - 21:46