22:15

Altijd

Lieve collectiefgenoten,

Hieronder vinden jullie het, wat ik zelf het mooiste logje vind, dat ik ooit heb geplaatst. Jullie voelen hem vast al aankomen... Wat vinden jullie je mooiste log? Ik ben benieuwd.

liefs,

Kaat
 

Ooit spraken we de woorden altijd tegen elkaar uit.
Jij en ik, wij zouden altijd bij elkaar blijven. 17 en 19 waren we en er lag nog een heel leven voor ons in het verschiet. Een heel leven samen, daar twijfelden we niet aan. Eerste stappen werden samen gemaakt. Voor het eerst ouders die elkaar ontmoetten. Voor het eerst op vakantie met een liefde. Voor het eerst officiëel. Voor het eerst echt. Voor het eerst een ring.
Wat een mooie herinneringen heb ik aan jou. Picknicken in een veld vol zonnebloemen. Eindeloze wandelingen over de Veluwe. Autopech in het midden van nergens en alleen maar de slappe lach krijgen. Naar Groningen om een weekend bij je te logeren. Jij die mij geen seconde uit het oog verloor op een feestje. Jouw blik altijd op mij gericht.
Maar de woorden die we elkaar beloofden, verloren hun betekenis. We groeiden steeds meer uit elkaar. Ik wilde niet meer bij je logeren en werd zenuwachtig omdat je me vertelde wat ik wel en niet mocht doen. Jouw blik begon me te ergeren. Ik wilde leven. Ik was jong en voelde me niet vrij. Na bijna drie jaar verbrak ik de relatie. Het duurde jaren voordat je weer tegen me sprak.
Ik weet hoe het met je gaat. Mijn ouders spreken je nog en je bent getrouwd met een geweldige vrouw en hebt een tweeling. Het gaat je goed en daar ben ik blij om.

Vandaag kwam ik je op straat zo maar tegen. Jij in een dure regenjas druk in gesprek met een andere dure regenjas. Je zag me niet eens. Ik wilde wat zeggen. Ik maakte zelfs al geluid. "Ho", en toen verstomde mijn stem nog voordat ik de i uitsprak. Je was druk aan het praten en ik besefte me dat ik je niet wilde storen. Alhoewel ik zeker weet dat je het leuk had gevonden. Ik vond het geen tijd voor smalltalk. Niet na al die jaren.
Die blik die me nooit uit het oog verloor, zag me nu niet eens op straat. Gek hoe het leven kan lopen. Jij bent nu niet meer wie je ooit was, behalve in mijn herinnering. Ik ben al tien jaar niet meer het meisje dat toen zo vol overtuiging altijd zei. Jij blijft nu altijd bij M en ik bij D. Maar de herinneringen blijven. Voor altijd. De herinneringen aan de beste eerste liefde die je je maar kunt wensen.

Mooi, maar je mist wat interne consistentie. Toen je 1e liefde nog beter kon hockeyen waren jullie allebei 17.
Pien - 24 08 07 - 09:22

Dat is heel scherp van je Pien. Maar dit was een andere liefde. Zo gaat dat als je 17 bent. Dit was mijn eerste echte verkering van een paar jaar, dat andere bleek achteraf gewoon een kalverliefde van een paar maanden.
Kaat - 24 08 07 - 10:58

Thanks voor de uitleg, ik onthoud altijd van die stomme détails. Hoewel het pas achteraf kalverliefde bleek te zijn geweest, had je kennelijk toch nooit echt dat “altijd”-gevoel.
Pien - 24 08 07 - 12:58

Erg mooi.. maar als jij een gevoelig onderwerp beschrijft, vind ik dat altijd mooi, je weet altijd de juiste ontroer-snaren te raken.
esther - 24 08 07 - 13:55

Ik word moeiteloos meegenomen naar mijn eigen prilste herinneringen en ervaar vage herkenning van houden van en toch ‘voelen’ dat het niet goed zit en meer vrijheid willen. Groeien, op weg zijn naar volwassenheid. Paden die elkaar kruisen. Mooi geschreven !
Mike(lodeon) (URL) - 25 08 07 - 09:07