20:29

mijn vrijheid
Jaren lang heb ik mijn rijbewijs halen uitgesteld. Elke jaar had ik wel een nieuw excuus variërend van "Ik ga studeren. Wat is de toevoegde waarde van een rijbewijs als ik een ov heb?" tot “Ik woon midden in Amsterdam, waar zou ik die auto in godsnaam moeten parkeren?” Allemaal bullshit natuurlijk. Ik wilde gewoon niet opgaan voor m’n rijbewijs omdat ik bang was dat ik zou zakken. Dat was op mijn negentiende en op mijn vijfentwintigste namelijk al gebeurd.

Uiteindelijk stopte ik op mijn tweeëndertigste met mijn baan en wat peper in mijn reet. Solliciteren zou een stuk makkelijker gaan mét rijbewijs dan zonder dus ik moest en zou het halen. En wel nu. Voor de zekerheid sloot ik toch maar een examengarantie af. Dat bleek wel nodig, want pas in de herkansing kon ik mijn zenuwen zo onder controle houden dat ik best goed reed. Want ik kon het best, dat rijden. Dat mag ook wel na zo’n honderd lessen verspreid over veertien jaar.

Maar goed, uiteindelijk haalde ik m’n rijbewijs. De Dijk zong ooit: “Een man weet pas wat hij mist als ze er niet is”, deze vrouw wist pas wat ze gemist had toen het er wel was. Ik kan mezelf wel voor m’n kop slaan dat ik het roze papiertje pas zo laat heb gehaald. Mijn auto is mijn vrijheid, mijn onafhankelijkheid, mijn ik – kan – alles – doen – want – ik – zit – binnen – vijf – minuten - in - de – auto.

Hoeveel een auto voor iemand kan betekenen werd me pijnlijk duidelijk toen ik dit weekend bij mijn opa was. Tot april dit jaar reed mijn tweeënnegentig jaar oude opa nog overal heen. Nu mag hij niet meer rijden. En al zou hij het nog wel mogen, hij kan het niet meer. “Gaan jullie nog wat doen deze week”, vroeg ik op een moment dat ik even niet meer wist waar ik over moest praten. “We kunnen nergens meer heen. Ze hebben mijn auto deze week opgehaald. We moeten nu alles plannen”. Mijn bon vivant opa die op zijn negentigste nog rustig een middag op en neer naar Maastricht reed en mijn oma en een koffer in de auto zette voor een weekend Parijs, is nu aan huis gekluisterd. Omdat hij niet meer kan. Hij slikte even en keek triest voor zich uit.

Ik weet heel goed wat ik al die jaren gemist heb en hoop dat het nog heel lang duurt voordat ik het ooit weer moet missen. En het was dat vriend S terug naar Amsterdam reed, anders had ik plankgas teruggereden. Op mijn opa en op mijn vrijheid. Mijn opa zal ik helaas niet meer zo lang bij me hebben, maar van mijn vrijheid hoop ik tot mijn negentigste van mogen te genieten.

Oef. 3 minuten geleden mn eerste rijles gepland. Nu al zenuwachtig. Jouw verhaal doet me geen goed, haha. Nou ja, wie weet.

Geniet van je papiertje. En van je opa! Stiekem hoop ik heel hard dat beiden nog heel lang meegaan.
Sana (URL) - 13 08 07 - 21:35

Ook weer zo mooi beschreven eigen ervaring die me raakt. Doet mij terugdenken aan de broosheid van ons bestaan. Mijn vader die, zijn leven lang gehandicapt, altijd zijn zelfstandigheid hoog in het vaandel had, moest aan het eind van zijn leven ook het rijbewijs inleveren wegens slechtziendheid. Je merkte aan alles bij hem dat het leven een beetje over was…
Geniet dus maar met volle teugen van dat roze stukje vrijheid.
Mike(lodeon) (URL) - 14 08 07 - 07:13

Ik begrijp dat gevoel van vrijheid wel, al kan ik dat op de fiets ook best zo voelen (al reikt die vrijheid dan niet tot de andere kant van het land). Wat ik wel heerlijk vind is om een auto tot je beschikking te hebben bij weekendjes weg enzo. Ooit wel eens een romantisch kasteeltje midden in de Ardennen proberen te bereiken zonder auto? Dan is het toch echt wel handiger…
Nina (URL) - 15 08 07 - 10:06

En dan nu dus lekker in je otootje stappen met opa en oma op de achterbank, saampjes naar Parijs…
Red Pien (URL) - 15 08 07 - 15:03

ik ben al 35 jaar afhankelijk van het ov en ik heb mij nog nooit niet vrij gevonden. ik vind “ik heb met mijn rijbewijs mijn vrijheid gekocht” onzin. vrij ben je in je hoofd niet in een koekblik. en ook niet in een file.
frommel (URL) - 17 08 07 - 19:42

Precies: een rijbewijs èn een auto geven je vrijheid om te gaan en staan waar je maar wilt. Nooit meer op een klok hoeven kijken om de bus, de trein etc. te halen.
donp (URL) - 17 08 07 - 20:48

Sana; je kan het ook positief zien, gewoon wat doorzettingsvermogen en je hebt het.
Mike; dank je en wat naar voor je vader.
Nina; dat is ook zo, maar een auto geeft net dat beetje meer.
Red Pien; helaas kan dat ook niet meer. Hij is nu te ziek.
frommel; een rijbewijs koop je niet, maar haal je. En het is precies wat ik zeg; je weet niet wat je mist als je het niet hebt.
donp; inderdaad, dat is ook nog eens zo, nooit meer haasten voor de trein, tram of bus.
Kaat - 17 08 07 - 22:44