13:37

God’s gift to Polle: een navigatiesysteem

De reis naar het roze papiertje voerde door een donker en dichtbegroeid bomenlandschap, over een hobbelige weg met daarin grote gaten en plotseling overstekend wild. Ik kreeg pech temidden van duizenden stammen die niet als praatpaal wilden fungeren en stond zonder benzine op de open plek in het tankstationloze bos. Ik ben een vrouw en vrouwen vinden hun weg door het donkere bos met behulp van een navigatiesysteem. Mijn auto heeft een ingebouwde, met de optie Engels of Duits sprekend. De keuze tussen Daisy en Helga was snel gemaakt.

“Your route is being calculated.”

Een snikhete zomer lang vakantiewerkte ik koffie serverend in een crematorium om het geld bij elkaar te verdienen dat ik nodig had om mijn rijlessen te betalen. Vier weken achtereen ging ik iedere ochtend in de voorgeschreven lelijke donkerblauwe broekrok naar Westgaarde. Een maand lang liep ik non-fashionable in de hel rond.

“If possible make a U-turn.”

Mijn foute instructeur liet een bos sleutels hangend aan een vinger uit het opengedraaide raampje van de Opel Astra bungelen. “Ik ga je leren schakelen. Ik leg het één keer uit. Als je het daarna nog fout doet, dan gooi ik je huissleutels uit het raam van de auto.” Eerder had hij me al geleerd hoe te parkeren achter het Centraal Station, alwaar de kofferbak openging en hij wat “dingen” uit diezelfde kofferbak overdroeg aan een niet-toevallige voorbijganger. Vervolgens plofte hij, een stapeltje bankbiljetten in zijn achterzak rijker, op de bijrijdersstoel om het blaffen van zijn instructies te hervatten. Zo wist ik na twee rijlessen, zonder navigatiesysteem, op het bevel "naar het bekende adres in de Bijlmer”, feilloos de bedoelde plek te vinden. Daar ging de enge instructeur dan steevast een half uur pissen bij zijn schoonmoeder. Of zoiets. Ik wachtte in een parkeergarage tot hij klaar was. Met de autoportieren op slot. Na tien lessen rondrijden in het criminele circuit van Amsterdam, onder begeleiding van een creepy rijinstructeur, was er van het ooit zo vurig verlangen naar het roze papiertje niets meer over. Ik hernieuwde mijn vriendschap met fiets en tram.

“At the roundabout you go straight ahead. Take the second exit.”

Tien jaar later probeerde ik het opnieuw. Dit keer met een geduldige dame als instructrice. De eerste keer zakte ik voor het rijexamen. Dat lag niet aan mij. Als verkeersdeelnemer ligt het namelijk altijd aan de ander en nooit aan jou. Je verwacht midden in een donker bos toch niet opeens een bus van rechts op een gelijkwaardige kruising? De tweede keer was ik tijdens het afrijden door de zenuwen volledig de weg kwijt, op een manier die niet opgelost kon worden door Daisy. De derde keer dat ik examen deed slaagde ik glorieus. De overstekende voetganger op het zebrapad die ik bijna omver reed organiseerde een gefeliciteerdmetjerijbewijsfeestje voor me.

“In 300 meters you turn right.”

Vanaf dat moment ben ik verslaafd aan het intrappen van het gaspedaal. Achter het stuur transformeer ik tot een kruising tussen Michael Schumacher en Henk Wijngaard. Ik vreet kilometers in mijn snelle auto met cd-wisselaar of in mijn Amerikaanse oldtimer met AM-radio. ‘Met de vlam in de pijp’, ‘Ik voel me een asfaltrocker’ en ‘Als chauffeur ben ik geboren’ vormen de soundtrack van mijn rijsessies. Zo nu en dan wordt de muziek onderbroken door de stem van Daisy, die haar aanwijzingen aan mij doorgeeft.

“You have reached your destination.”

ik voel me een asfaltrocker…soulseek trekt nu henk wijngaard binnen. henk wijngaard. mijn hemel.
frommel (URL) - 05 08 07 - 15:26

Haha, heerlijke verhalen. Ik heb mijn rijbewijs ooit gekocht in Amerika en moest terug in Nederland eerst rijlessen nemen voordat ik me op de openbare weg durfde te begeven ;-)
Mikelodeon (URL) - 06 08 07 - 07:32

“frau am steuer” googelen is voor eigen risico..

Aha, Henk Wijngaard. Hij had ook een nationalistische kant:

Wij zijn de stoere jongens uit het noorden

Wij zijn de stoere jongens uit het noorden
Het land van stro, karton en suikerbiet
Wij praten niet met hele dure woorden
Wij zijn gewoon ons zelf en meer ook niet

Wij zijn gewone jongens zonder franje
Wij houden van een grap en van vertier
Wij drinken op een feestje geen champagne
Wij roken zware shag en drinken bier
Bcmuz - 06 08 07 - 22:37

Helga past beter bij Michael en/of Henk. Daisy is een mooiweerrijdster, Helga een tank met vijf cilinders. Goed stuk.
semtex (URL) - 08 08 07 - 23:58

Die derde alinea is goud waard. :)
Wenz (URL) - 13 08 07 - 14:58

Hahahaaa, dat is grappig om te lezen! Het is bij jou indertijd precies hetzelfde gegaan als bij mij. De eerste keer onterecht zakken,(die examinator was ècht een sukkel!) de tweede keer op van de zenuwen en de derde keer geslaagd, ondanks die bijna overreden overstekende voetganger op het zebrapad!
Rian - 15 08 07 - 13:06

Frommel: En? Heeft de fanclub er een lid bij?
Mikelodeon: Soortgelijke verhalen heb ik vaker gehoord. Mag dat eigenlijk nog? Dat inwisselen?
Ik ken overigens ook genoeg mensen die hun rijbewijs in een kleine plaats in Nederland halen en dan niet in Amsterdam durven te rijden.
Bcmuz: "Wij zijn stoere jongens uit het noorden. We roken zware shag en drinken bier." Lijflied?
Sem: Misschien is dat wel zo, maar ik kan in een Amerikaan toch niet naar Duitse instructies luisteren? Ik zal overwegen Daisy om te dopen.
Wenz: En niets aan verzonnen. Wat een hel was dat...
Rian: Mensen die er drie keer over doen zijn daarna de beste rijders, heb ik gehoord. Toch?
Polle (URL) - 15 08 07 - 17:11