20:28

Spijt



Ik had mijn eindexamen achter de rug en wist nog steeds niet wat er van me moest worden. Achttien was ik en zo bleu als de pest. Waar mijn intellect exact correspondeerde met mijn kalenderleeftijd, daar bleef mijn emotionele volwassenheid ver achter. 

Ik wilde graag Nederlands gaan studeren. Waarom? Ik weet het niet meer zo goed. Het leek me romantisch. Nachtenlang literatuur lezen en er met zielsverwanten over praten. Mensen ontmoeten die ook dweepten met Mulisch. 
Ik praatte er met de decaan over. Dat leek me een goed idee. Die man had er voor doorgeleerd om mensen te vertellen wat bepaalde studies inhielden. 
'Meid, jij moet geen Nederlands gaan studeren,' zei de decaan, een onooglijke dwerg met een rode baard. 'Met Nederlands kun je alleen maar lerares worden, en jij bent niet geschikt om voor de klas te staan.' 
Ik knikte. Daar kon hij wel eens gelijk in hebben. 
'Rechten, dat is wel wat voor je. Kun je nog alle kanten mee op,' bezwoer de decaan. 
Ik dacht aan saaie wetten en wist het niet zo zeker. 

Ik praatte er met mijn lerares Nederlands over. Als er iemand was die wist hoe begeisterung voor de Neerlandistiek moest voelen, dan was het mijn lerares Nederlands wel. 
'Kind, jij moet geen Nederlands gaan studeren,' zei de lerares Nederlands, een broekrok met opgestoken haar die drie kwart van het jaar overspannen thuis zat. 
'Neerlandici komen allemaal voor de klas en daar word jij niet gelukkig van,' orakelde ze. 
Ze keek daarbij mistroostig naar het schoolbord, volgekalkt met ontlede zinnen. 
'Ga jij maar gewoon rechten studeren, dan kun je nog alle kanten op.' 
Ik dacht aan de negens die ik altijd scoorde voor mijn opstellen en die standaard in de schoolkrant gepubliceerd werden. De Neerlandistiek was toch wel meer dan ontleden met pubers? Maar ik hield mijn mond en knikte. 
En schreef me in voor de studie rechten in Maastricht.

Ik ging op kamers wonen boven een Maastrichtse visboer, werd lid van een studentenvereniging, maakte hopen vrienden en vond het nog best leuk ook. Mijn tentamens haalde ik allemaal braaf. Twee jaar hield ik het vol. Toen was ik twintig en eindelijk ook emotioneel volwassen. Van de een op de andere dag gooide ik het roer om. Schreef me zonder ook maar ooit een proefcollege gevolgd te hebben in voor de studie Nederlands in Nijmegen en zegde mijn kamer boven de visboer op. Een maand later zat ik in een Nijmeegse kroeg te praten over literatuur.

Ik heb nooit spijt gehad van de keuze om na twee jaar te stoppen met mijn studie rechten. Dat is de beste beslissing van mijn leven geweest. Ik heb ook geen spijt van twee 'verspilde' jaren studie. In die twee jaar heb ik een heleboel geleerd. Niet over het Nederlandse rechtsstysteem, dat ben ik allemaal weer vergeten, maar over het leven en mezelf.
Waar ik wèl spijt van heb is dat ik me op mijn achttiende heb laten leiden door mensen die geen vertrouwen in me hadden. En het meeste spijt heb ik nog wel van het feit dat ik destijds geen vertrouwen had in mezelf. Dat vind ik eeuwig zonde.

Lieve niet-liefjes, mijn vraag voor jullie is de volgende. 
Hebben jullie spijt van iets in jullie leven? Hadden jullie dingen graag anders zien lopen? Anders aangepakt? Anders beleefd?

Liefs, Octavie

Je eigen weg en hart volgen. Toen wist je al wat je wilde maar durfde niet op jezelf te vertrouwen. Beter wat later dan nooit en zo te lezen heb je je weg aardig gevonden.
Mikelodeon (Email) (URL) - 24 07 07 - 21:13

Dat klopt. Wat een lieve reactie.
Octavie (URL) - 24 07 07 - 22:04

maar dat voor de klas staan dat werd toch niets? of was dat een andere nietlief?
frommel (URL) - 24 07 07 - 23:36

@ Frommel: nee, ik sta inderdaad niet voor de klas. Maar met een studie Nederlands kun je ook heel veel andere dingen doen dan lesgeven.
Octavie (URL) - 25 07 07 - 08:28

Ah weet je, ik ben van mening dat spijt een nutteloze emotie is. Je hebt er veel van geleerd, schrijf je zelf, dan is het toch zonde om er spijt van te hebben, toch?
Sandra - 25 07 07 - 08:33

@ Sandra: ja, in feite is dat ook mijn devies. Maar soms mag je dingen toch wel betreuren?
Octavie (URL) - 25 07 07 - 10:22

Hee, ik herken vd Laarschot en Goossens.
De eerste ben ik nog wel eens tegengekomen in mijn volwassen leven, dus vanwege mijn professie. Hij doet nog steeds hetzelfde werk. Ik vraag me af of hun advies iets met jou te maken had of dat het weergaf hoe gelukkig ze zélf waren op die plek.
KimT - 25 07 07 - 10:26

Bij mij was het omgekeerde het geval.
Rosalie: ‘Hee decaan, ik wil tandarts worden!’
Bezorgde decaan: ‘Zou je dat nou wel doen, meisje? Kun je niet beter een taal gaan studeren of conservatorium of zo?’
Rosalie: ‘Nee, man. Een taal. Lijkt me leuk, maar dan kan ik alleen maar les gaan geven (en word ik net zoals jij, maar dat zei ik er niet bij).

En zie mij nou eens. Had ik maar naar de decaan geluisterd, hij blijkt en wijs man te zijn. En dat voor een leraar… boh!
Rosalie (URL) - 25 07 07 - 11:58

uiteindelijk lopen dingen altijd zoals ze moeten lopen… die twee jaar rechten had je gewoon nodig… en uiteindelijk heb je toch die studie nederlands gedaan… het was gewoon “meant to be” ...
Anita (Email) (URL) - 25 07 07 - 13:21

Toen ik twaalf was mocht ik van mijn ouders mijn kop uitwerken en houtbewerking gaan volgen. Ondanks dat ik “te slim” zou zijn om met de handen te gaan werken.
Toen ik 15 was moest ik weer een keuze maken:een graad zakken en verder “hout” gaan doen, of verder gaan in de richting “bouwkundig tekenen”. Ik ben nu architect en heb nog nergens een moment spijt gehad van mijn schoolloopbaan.
March - 26 07 07 - 09:22

@octavie. Tuurlijk mag je dingen betreuren, maar spijt hebben vind ik anders. Leuk stukje, bedankt daarvoor, heb het met plezier gelezen. Groet, Sandra
Sandra - 26 07 07 - 13:35

Pff. Decanen, breek me de bek niet open. Mijn decaan stelde voor dat ik naar de PABO ging. Waar ze dat in godsnaam vandaan haalde, nooit maar dan ook nooit heb ik maar enige interesse in kinderen getoond! PABO?! Volgens mij vond ze dat gewoon wel passend voor een meisje…Hopeloos…Uiteindelijk ben ik fiscaal recht gaan studeren! Dat kan ik die decaan niet aanrekenen, dat heb ik helemaal zelf gedaan. En ik ben er erg blij mij eerlijk gezegd!
Chantal - 01 08 07 - 15:30


  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile
  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.