16:17

Mijn stijl (3)

1. Mijn visie op schrijfstijl

Mijn schrijfstijl. Dat klinkt nogal pretentieus. De combi schrijven en pretenties hebben vind ik eng. De grens tussen het hebben van een eigen stijl en het toepassen van een aangeleerd trucje laat zich makkelijk overschrijden, en is daarmee een gevaarlijke en dunne scheidslijn.

Ooit beschreef een van de andere Nietliefjes mijn stijl als uniek en omfloerst. Ik weet eigenlijk nog steeds niet wat ze daar precies mee bedoelt, maar ben gelukkig met de klank van het woord omfloerst. Dat is meteen een van de kenmerken waaraan de woorden die mijn zinnen bouwen moeten voldoen: ze moeten het ritme en de klank dragen die passen bij het gevoel dat ik wil verwoorden en verbeelden. Eigenlijk is dat het eeuwige onderwerp van mijn schrijven: gevoel.

Grote sterke emoties verbeeld ik bij voorkeur door metaforen te gebruiken. Metaforen die plotsklaps mijn hoofd in ploppen. Het plopmoment is de aanleiding om een log te schrijven. Overigens denk ik al heel lang in metaforen. Ik herinner me een verhaal in mijn 12-jarige meisjesdagboek waarin ik schreef dat ik me als buigend riet in de storm voelde. Daaruit blijkt dat ik het drama niet schuwde, en nog steeds niet schuw.

In het dagelijks leven ben ik vrolijker, nuchterder en minder gecompliceerd dan u op basis van het lezen van mijn stukken zult verwachten. Daarnaast is mijn schrijvende ik veel exhibitionistischer dan mijn pratende ik.

Als lezer zijn de belangrijkste ingrediënten van mijn leesmaaltijd authenticiteit en originaliteit. Ik bestel bij voorkeur een verrassingsmenu met onverwachte verhaalwendingen, zodat ik niet al weet wat het dessert is wanneer ik nog maar net de eerste hap van het voorgerecht heb genomen. Graag geniet ik van intelligent bereide maaltijdgangen en houd ik er niet van als alles voorgekauwd is. Het geschrevene moet iets aan mijn invullings- of verbeeldingsvermogen overlaten. Lang natafelen vind ik leuk, ik vind het lekker als ik iets mee kan nemen uit de tekst dat uitnodigt tot nadenken. Tot slot is een zorgvuldig en uitgebreid opgebouwd sfeerbeeld bepalend voor mijn uiteindelijke waardering.

2. De fijnste plek op de wereld

In mijn hoofd dringen het podium van Paradiso om te staan, Coral Beach op Skye om te lopen, zijn armen om in te liggen, het Franse privézwembad bij nacht om in te drijven en het bos in Sarlat van de man met de getatoeëerde vlinder op zijn gezicht om alle andere dingen in te doen, om een eerste plaats in de fijnste plekjes op de wereld top 10.

In mijn hoofd bewaar ik alle fijne plekken van de wereld. Waar ik ook ben, met mijn blik op oneindig ben ik in een zucht daar waar ik zijn wil.

In mijn hoofd, dat is de allerfijnste plek op de wereld.

Roept u maar: wie ben ik?

Mmmmmmm…......Polle?!
Brooklyn - 04 07 07 - 16:34

Nou, da’s makkelijk. Polle. En echt niet alleen door het Franse Zwembad, wat voor mij persoonlijk wel het weggevertje was. De metafoor van de maaltijd is ook een inkoppertje. De hele stijl schreeuwt Polle.

Dit is gewoon helemaal een Polle.
KatenHond (Email) (URL) - 04 07 07 - 17:13

u bevordert taalgroei en de daarmee samenhangende verrijkingen en verwarringen, u kan maar een zijn; u bent P. (met dank aan wiki)
bcmuz - 04 07 07 - 18:41

geen twijfel mogelijk: Polle
GdeB (Email) (URL) - 04 07 07 - 20:30

Ik denk ook Polle, vanwege de schrijfstijl, de inhoud en Paradiso!
She (URL) - 04 07 07 - 21:10

Ja, Polle. Met een heel klein vleugje twijfel over Kaat, maar die kiest als fijnste plek vast een exotischere…
Nina (URL) - 04 07 07 - 21:15

Tja Polle herken je inderdaad uit duizenden ;-)
jack of hearts (Email) (URL) - 10 07 07 - 20:34