09:13

LUNA IS OOK 12 GEWEEST

Ik weet niet waar ik van droomde toen ik 12 was. Ik weet alleen dat ik heel erg ongelukkig was. Ik weet dat ik elke dag huilend thuis kwam. Omdat ik met mezelf in de knoop zat. Omdat ik gewoon misschien wel de hele wereld en alles bij elkaar niet begreep. Omdat ik de middelbare school waar ik op zat helemaal niet leuk vond. Omdat ik mijn klasgenootjes niet leuk vond. Ik weet niet wat ik wél wilde, maar dit, zoals het nu was, nee, dat wilde ik niet. Ik zat op een grote scholengemeenschap en ik had het advies gekregen van mijn mentor om na het eerste schooljaar naar het gymnasium te gaan. En al was ik daar heel trots op, ik was op. Ik was moe. Ik moest zoveel huilen. Misschien kon ik de druk niet aan. Misschien had ik last van m’n hormonen. Ik was net voor het eerst ongesteld geworden en was dat, waarschijnlijk door alle stress, dan ook maar meteen 2 keer per maand. Ik zie mezelf nog zitten. Alleen aan de salontafel in de woonkamer en kijkend naar een Duitse zender met allemaal sfeerbeelden van mooie plekken in de wereld. Dit alles vergezeld van een new-age-muziekje. En maar huilen. En maar huilen. Tot m’n moeder thuiskwam. Om dan nog meer te huilen.

Mijn mentor zei: “Dat meisje moet naar een psycholoog.”

Mijn ouders zeiden: “Dit meisje gaat naar een andere school.”

Mijn ouders schreven me in bij de katholieke MAVO in Tiel.

En daar ben ik ze nu nog dankbaar voor. Want al duurde het iets langer om dat te bereiken wat ik wilde. Het is wel gelukt.

Deze foto is genomen terwijl ik nog op die grote scholengemeenschap zat.

En lachen terwijl ik er geen fuck van meen, dat kan ik nu nog steeds verdomde goed.

Was het op de lagere school dan ook zo verschrikkelijk? Nee toch zeker? Zal binnenkort de zolder eens ff opduiken en de (intussen nostalische) briefjes opzoeken die we aan elkaar schreven tijdens de les :-) Zul je zien hoe leuk we het hadden op de lagere school!
Michelle - 08 06 07 - 10:35

Ja, de lagere school was super! Daar heb ik het geweldig gehad… volgens mij begon mijn huilen toen we een afsluitings-feest-achtig-iets hadden op de basisschool… de hele vakantie daarna voelde ik me rot dat alles afgelopen was…
Luna (URL) - 08 06 07 - 10:40

Het afsluitingsfeest met playback show (!) was ontzettend leuk, maar het moment van afscheid nemen was gekomen. DRAMA, DIEP DRAMA! We delen dezelfde gevoelens :-)
Michelle - 08 06 07 - 13:17

Goeie actie van je ouders! Dan doe je er idd maar wat langer over, zoals ik zelf altijd zeg: het is dan wel de toeristische route, maar dan zie je ook veel meer!
Kim (Email) (URL) - 08 06 07 - 13:18

Aha, het is Luna!
Nu niet meer huilen, he!
Susanne (Email) (URL) - 08 06 07 - 13:21

Wat een lieve foto! Toen waren meisjes van 12 ook nog echt 12..
esther (URL) - 08 06 07 - 14:34

Door jullie gezamenlijke blog stiekem geinspireerd geraakt om ook een gezamenlijk blog te starten. (Je kent het wel, denken dat je een briljant zelfverzonnen idee hebt om erachter te komen dat als je er eenmaal mee bezig bent, je het ei-gen-lijk al een keer eerder gezien hebt)

Maar goed! Jullie blog blijft in ieder geval een gezellig stekkie om te lezen.

Het jankerige 12-jarige meisje is errug herkenbaar. :-)
Laurabenik (URL) - 08 06 07 - 14:37

Gelukkig met zulke ouders – ik zou willen dat er meer van waren. Het kan nog zo veel triester als de ouders het niet aanvoelen en dan komt de psycholoog vanzelf om de hoek kijken.
Moniekie (Email) (URL) - 09 06 07 - 23:55

Ben hier terecht gekomen via je eigen site Luna enne…. op die foto zie je dus ECHT niet dat je unhappy bent!!! Grappig want de foto zette me dus totaal op het verkeerde been! Hoop dat er in je omgeving mensen zijn die wel door die big smile heenprikken!
Wendy - 10 06 07 - 20:45