20:43

Twaalf

Het is twee-en-twintig jaar geleden dat ik twaalf was. Dat vind ik zelf behoorlijk oud klinken. Naarmate ik ouder word, lijkt de tijd ook sneller te gaan. Het meisje op de fiets, in een kolenmijn in Limburg, ben ik. Ik herinner me een vakantiehuisje aldaar en een buik vol Tjoklatrepen met advocaatvulling, die mijn vader in het land aan de man moest brengen als nieuw produkt. Mijn broertje en ik mochten altijd al het snoep testen dat nieuw was en door mijn vader in winkels in Nederland verspreid moest worden. Dat vonden wij helemaal niet erg. Zo hebben wij voor u Hubba Bubba kauwgum, Pasta Choca Beregoed en Ferrero Rocher getest. Dat u het even weet. Het meisje op de foto ben ik allang niet meer. Het blonde haar werd na een jaar hormonen tegen de groei slikken donkerder en ging krullen. Inmiddels heeft het alle kleuren van de regenboog gehad en is het een soort afro als ik er geen vet in smeer. Oh, en als ik het niet verf is het aardig grijs. De lange benen zijn nog langer geworden en de schoenen zijn zo retro, dat ze inmiddels weer hip zijn. Dat woord kende ik overigens niet toen ik twaalf was: hip. Bovendien kocht ik nog kleding met mijn moeder, die gelukkig een goede smaak had. Kledinggeld kwam pas later.

Wat me opvalt is dat ik nog echt een kind was. Nu zie ik twaalfjarige meisjes rondlopen die je zo drie jaar ouder zou inschatten. Kind-zijn duurt steeds korter. Ik ben toch wel blij dat ik het vrij lang heb mogen zijn, al dacht ik er toen anders over. Ik wilde wel graag ouder zijn, zodat ik meer vrijheden zou hebben, en ik wilde archeoloog of schrijver worden- dat laatste wil ik nog steeds.

Laatbloeiers hebben alle tijd van de wereld, zal ik maar zeggen. Er wordt aan gewerkt.

Hoe waren jullie als twaalfjarigen, nietliefjes? Waar droomden jullie van? En in hoeverre lijk je nog op dat meisje van toen?

Liefs van Webble

Wat een droombaan had jouw vader! Leuk om te lezen Es. En nu daal ik af in de diepste krochten van de foto-albums met een 12-jarige Polle er in.
Polle (URL) - 31 05 07 - 21:10

ai ai die Tjokla repen met advocaat, wat heb ik daar als 12 jarige van genoten! Met die 3d opdruk. Jammie.. Bestaan die dingen eigenlijk nog
GdeB (Email) (URL) - 31 05 07 - 21:25

polle: ja, dat was met recht een droombaan. Wij hadden zelfs een kast waar al die dingen in gingen, 'De Snoepkast.' En ik ben heel benieuwd naar meisje Polle!
GdeB: nee, volgens mij bestaan ze niet meer. Wel repen met advocaatsmaak van Cote d’Or (tip van de dag:))
esther (Email) (URL) - 31 05 07 - 22:03

Ha. Mijn (stief)vader zat in de koekjesbranche, hij maakte de plastic verpakkingen ervoor. Ladingen koekjes altijd thuis, versgebakken uit de fabriek. Toch had jou snoeptesten me nog beter bevallen denk ik!
Karen (URL) - 01 06 07 - 10:22

Mmm, je vindt 22 jaar geleden dat je 12 was, oud klinken. Mmm.
jack of hearts (Email) (URL) - 01 06 07 - 13:11

karen: koekjes, ook lekker!
jack of haerts: waarmee ik niet impliceer dat je dan oud BENT, hoor ;) Maar het is soms een raar idee dat ik 22 jaar geleden al een bewustzijn had :))
esther - 01 06 07 - 13:30

Ik was een soort bambi: een en al arm en been, bijeengehouden door een klein lijfje. Godzijdank stopte de groei in de lengte, en begon ik vanaf toen uit te botten richting het vrouwelijke spectrum ;)
helena (URL) - 01 06 07 - 21:55

@bambi- eh helena: herkenbaar, ik was ook een spichtig geval tot een bepaalde leeftijd.
esther (Email) (URL) - 02 06 07 - 09:17

Op mijn twaalfde had ik nog nooit van Madonna gehoord, maar ik deed natuurlijk alsof ik heel goed wist wie die dame was die op die schoolfuif alle muren sierden. Jammergenoeg had ik haar niet eerder gezien, nu zag ik er integenstelling tot mijn getoupeerde en in kanten rokken gehulde mede-twaalfjarigen ietwat underdressed uit in mijn ‘hippe’ wijde ribbroek en witte blousje. En ik was daar nog zo trots op voor ik naar het feestje ging…
Swan (Email) (URL) - 05 06 07 - 19:41