23:33
In meerdere opzichten bevrijd
Mijn nationale bevrijdingsdag was de dag waarop ik op mezelf ging wonen. Achttien, klaar met vwo en op naar Amsterdam, de stad waar ik al een tijdje uitging. Samen met een vriendin wonen op een etage in de Jordaan, die we via-via konden onderhuren. Wat een feest! Niet dat ik het bij mijn ouders slecht had, integendeel. Maar ik wilde zo graag mijn eigen tijd kunnen indelen: eten wanneer ik wilde, 's nachts net zo lang lezen tot mijn ogen dichtvielen en nachtenlang achter elkaar stappen. Het kon allemaal, zonder mijn ouders ongerust te maken.
Dat je je meerdere malen bevrijd kunt voelen in je leven was iets dat ik later ontdekte. Het was ongelofelijk pijnlijk, raar en beschamend om te ontdekken dat ik, naast enorm verdrietig, ook een heel klein beetje opgelucht was nadat mijn vriend was overleden na drie jaar samenwonen. Want er waren, naast dingen waarvan ik niet kon geloven dat ze er nooit meer zouden zijn, ook dingen die ik niet miste. Zoals zijn gescheld tegen mij, zijn woede-aanvallen, zijn drugsgebruik, zijn afwezigheid en ontrouw. Dat die dingen er niet meer waren in mijn leven voelde als een bevrijding, maar dat paste niet in het rauwe verdriet dat ik tegelijkertijd voelde. Soms kan bevrijding ook verwarrend zijn.
Toen mijn kind geboren werd, voelde ik me bevrijd van mezelf. Ik was totaal overgeleverd aan natuurkrachten, die ik niet kon sturen. Mijn ego, mijn persoonlijkheid, mijn gevoelens moesten opzij voor dat kind dat zichzelf uit zijn benarde positie probeerde te bevrijden. Met alles wat ik had aan kracht hielp ik hem daarbij door te persen. Op het moment dat hij geboren werd, voelde ik letterlijk het leven uit me vloeien. Zijn leven, namelijk. En daar lag hij, op mijn buik. Ik herkende hem meteen- het was alsof hij er altijd al geweest was. Het begin van zijn leven betekende het einde van mijn navelstaarderij op het mijne. Een heerlijk gevoel.
Ik ben heel benieuwd, nietliefjes, naar jullie 'bevrijdingsdagen'. En ook naar die van de lezers..
Liefs van Esther
Ik voelde me bevrijd toen ik werd ‘ontslagen’ uit de revalidatie in Utrecht, na 6 maanden intern ben je dan wel bevrijd!!
Chantal (URL) - 08 05 07 - 11:41
@chantal: dat kan ik me helemaal voorstellen!
esther (Email) (URL) - 08 05 07 - 11:47
Mooi stukje van Esther.
Het splitsen van een gezamenlijke bankrekening gaf mij het ultieme gevoel van bevrijding. En ook mijn eerste (en laatste) autootje (5 deurs Renaultje 5,whoehie!)
Susanne (URL) - 08 05 07 - 15:11
ik zal me uitermate bevrijd voelen aan het eind van deze maand. Dan stop ik met twee en een half jaar antidepressiva slikken wat zijn aanvang nam na de geboorte van mijn dochter(PND). Ik heb hard gevochten voor deze bevrijding en juist daarom zal ze zo mooi zijn. De bevrijdingen waar je zelf voor gaat zijn immers de bevredigendste.
molady (Email) (URL) - 08 05 07 - 17:08
wat goed van je, Molady! Wat kan een zwangerschap, naast veel moois, toch ook veel verwarring stichten..
esther (Email) (URL) - 08 05 07 - 18:25
@susanne: ja, dat eerste eigen autootje!! heel herkenbaar!
esther (Email) (URL) - 08 05 07 - 19:52
Toen ik de knoop doorhakte en me inschreef voor de opleiding journalistiek. Ik nam ontslag, verkocht m’n auto, zegde de huur op van m’n appartement en ging weer in een studentenhuis wonen. Man, wat voelde ik me bevrijd!
Puur Kaat (Email) (URL) - 08 05 07 - 20:15
Negentien jaar geleden deelde ik samen een studio met illustratoren waar ik samen mee had gestudeerd. In het begin waren wij allemaal erg blij met het ‘camaraderie’ en ‘steun’ aan elkaar maar na vijf jaar begon het ‘samenwerken’ mij te benauwen. Toen ik acht maanden hoog zwanger was ging ik, eigenlijk uit noodzaak, vanuit huis alleen werken voor het eerst, maar de ‘relief’, de energie, de inspiratie en het heerlijke gevoel van vrijheid dat toen los kwam was enorm!
Mrs.Fredlee (Email) (URL) - 08 05 07 - 21:06
@puur kaat: je hart achterna dus!!
mrs fredlee: wat een ontlading kan dat zijn inderdaad, voor jezelf kiezen!
esther (Email) (URL) - 08 05 07 - 21:34
Ik zat bij mijn uitgever, waarmee ik al een jaar niet goed meer kon opschieten. Hij vertelde dat hij me ging ontslaan. Ik zei dat ik ik het ging aanvechten en dat niemand met mijn blaadje verder kon, me mijn blaadje kon afnemen. Ik had het opgezet, toch?
Toen ik een half uur later buiten liep naar de trein, voelde ik me plots – ineens – helemaal vrij… VRIJ! Ik had altijd freelance gewerkt, en nu werkte ik al weer een paar jaar voor die akelige uitgever… Maar nu hoefde ik niets meer met hem! Nooit meer! En nu werk ik al weer jaren lekker voor mezelf, vrij om te schrijven voor wie en over wat ik wil…
Mr.Fredlee (Email) (URL) - 09 05 07 - 00:05
@mr fredlee: eindelijk van een naar mannetje af… heb ik ook met diverse bazen gehad moet ik zeggen!
esther (Email) (URL) - 09 05 07 - 17:43
Bevrijding op moment dat je tegen de stroom ingaat (als enige tegen Grease op de lagere school). Dat je je werk als jezelf doet en niet als een paspop waar je op knoppen kan drukken. Dat je nee zegt tegen een vriendin die na 6 jaar samenwonen zegt: "Jij moet mij orgineel ten huwelijk vragen". Kleine dingetjes. Dat je bij je beoordelingsgesprek zegt; ik wil hier morgen helemaal niet meer naar binnen lopen en ik ga dat ook zeker niet doen.
Michael - 09 05 07 - 18:28
@michael: dat herken ik. Je eigen weg bewandelen, je niet conformeren en je zeker niet laten kleineren. Dat kan een berg innerlijke vrijheid bewerkstelligen.
esther (Email) (URL) - 09 05 07 - 19:20
Het eerste wat in mij opkomst:
Ik heb een relatie gehad van 13 jaar, alles koek en ei en niets aan de hand. Tot ik merkte dat hij vreemd ging. Anyway, om een lang verhaal kort te maken: mijn meest bevrijdende moment was toen ik helemaal alleen op reis was gegaan naar Namibie, op mijn verjaardag ‘s morgens om vier uur wakekr werd, uti mijn tentje kroop en ergens op een steen ging zitten kijken en luisteren hoe het ochtend werd. Ik moest een klein beetje huilen om alle narighedi van de afgelopen tijd en tegelijkertijd voelde ik me sterk en stoer. Ik zat daar toch maar even! Dat had niemand van mij gedacht! Anderhalf jaar nadat alle narigheid begon, en ik in de tussentijd was verandered van redelijk onvolwassen in een onafhankelijke vrouw (zij het nog wat onwennig)zat ik toch maar mooi in mijn eentje in Afrika. Ik reisde met een groep vreemden, deed dingen die ik niet voor mogelijk achtte. Dat was mijn moment en als ik me soms wat in de put voel denk ik aan dit moment. Het geeft me kracht.
Hélène (Email) (URL) - 10 05 07 - 08:04
Ja inderdaad,
alleen reizen geeft een vrijheidsgevoel. Het gevoel dat alles moegelijk is. Maar soms is er dan ineens zoveel mogelijk dat ik het dan allemaal niet meer weet.
Babe - 10 05 07 - 11:27
Prachtig stukje
jack of hearts (Email) (URL) - 10 05 07 - 22:08
helene en babe: inderdaad ontzettend stoer. In je kracht staan en ontdekken dat je niemand nodig hebt om zoiets te kunnen doen. Alleen jezelf. Dat is iets moois.jack of hearts: mijn dank :)
esther (Email) (URL) - 10 05 07 - 22:33