13:30
Aaneenschakeling
Onderwerp: een genant moment
Geschreven door: Esther
Is het erg theatraal als ik zeg dat mijn leven een aaneenschakeling is van genante momenten? Misschien wel, maar misschien kunt u me aan het eind van dit stukje gelijk geven.
Het begon al met het gele fietsje dat ik kreeg toen ik zes was. Terwijl ik er trots een rondje op fietste en de hele familie van moederskant toekeek, brak de stang in het midden af en lag ik op de grond. Voor het eerst ervaarde ik een bewust moment van enorme schaamte, vooral ook omdat de familie ook op de grond lag, maar dan van het lachen. Nu zou ik zeggen: ik voelde me te kakken gezet, maar die woorden had ik destijds nog niet in mijn vocabulaire.
Daarna ging het snel opwaarts met mijn genante-momenten-carrière. Per ongeluk scheten laten in gezelschap, precies het verkeerde zeggen, de hele dag met een open rits rondlopen of met mascara op mijn voorhoofd, vlekken op mijn nette blouse of drie open knopen in diezelfde blouse pas na het sollicitatiegesprek zien- wilt u nog meer of krijgt u ongeveer een beeld?
Het onschuldige ging er zo’n beetje af toen ik midden twintig was. De vlekken maakten plaats voor geleend geld te laat terug betalen, te laat op het werk verschijnen of helemaal niet, me uit laten schelden door een driftig vriendje op straat en in de spiegel op het werk kijken en beseffen dat je er volkomen stoned uit ziet. Dit was echt mijn zwarte periode en ik kan nu wel zeggen dat ik mijn hele bestaan genant vond in die jaren.
Gelukkig groeide ik daaroverheen en werd ik een verantwoordelijker mens, met moreel besef en zelfvertrouwen. Ik vond een lief vriendje met wie ik trouwde en een kind kreeg, en bijna zou je in sprookjes gaan geloven. Bijna.
De genante momenten gaan namelijk gewoon door. Beneden staan met een ingepakte tas voor de baby maar de baby ligt nog boven, solliciteren met een kort rokje aan en een ladder in de maillot, over straat lopen met een tas waar de limonadesiroop uit loopt over je laarzen en dat thuis pas door hebben, ik kan eindeloos doorgaan.
En weet u wat, ik vind het nog steeds erg- alhoewel ik steeds meer ga beseffen dat het bij me hoort.
Wennen doet het niet.
Ik zou best weleens een weekje zonder genante momenten willen.
Oh wat vreselijk, dit soort dingen overkomt mij nooit ;-)
jack of hearts (URL) - 20 03 07 - 21:53
@jack of hearts: vertel, wat is jouw genantste moment?:)
esther (Email) (URL) - 20 03 07 - 22:46
@ Jack: Jaaaaaa, vertel eens….dat wil ik ook wel weten :-).
Polle (URL) - 21 03 07 - 13:09
ik heb een keer een kleurplaat uitgedeeld aan de klas wat een pornoblad bleek te wezen´. De conciërge had het zonder te kijken aangepakt van het kind en gekopieerd.
En ik dus uitgedeeld. De klas heeft nog nooit zo rustig ziten te kleuren. Maar na schooltijd brak de hel los. 28 Ouders aan de lijn.
fien - 22 03 07 - 14:01
ziten is zitten. Wat ze normaal nooit lang doen.
fien - 22 03 07 - 14:03
@fien: en die conciërge is daarna aan de bril gegaan? ;)
esther (Email) (URL) - 22 03 07 - 22:10
Ach, ik ben een paar dagen geleden in uniform de tramrails ingereden, waarna ik een prachtige snoekduik en koprol maakte. Iedereen heeft wel zo zijn momenten. Ik heb gewoon even het publiek bedankt en ben doorgefietst. Met beurse heup.
broer (URL) - 23 03 07 - 11:03
@broer: :)))
esther - 23 03 07 - 11:28
esther, polle; Oh nee hè!!!!!!!!!!!
jack of hearts (URL) - 24 03 07 - 14:31