19:53

Niet lief, nee

Onderwerp: niet lief zijn

Lieve nietliefjes,

Onlangs stelde iemand 'niet lief zijn' ter discussie. Het zou 'typisch iets voor niet lieve mensen zijn om lief zijn ter discussie te stellen.' Want lief zijn, was de moraal van het verhaal, zou altijd nog veel meer opleveren dan het niet zijn.

Ik durf het daar niet mee eens te zijn. Sterker nog, ik geloof dat ik veel te lief geboren ben en het langzaam afleer om iedereen en alles van dienst en ter wille te zijn. Dat vind ik een goede ontwikkeling bij mezelf. Veel vrouwen wordt het lief zijn met de paplepel ingegoten. Lief zijn, netjes zijn, dienstbaar. Een vrouw maakt geen grove grappen, rookt niet op straat, wordt niet laveloos dronken, laat geen haar op haar benen groeien en wordt niet walvis-dik. Ze doet het de maatschappij niet aan om een onderbroek door haar broek te laten schijnen, zonder mascara de deur uit te gaan of haar kinderen te verlaten voor een andere man. Dat is allemaal heel onlief en onvrouwelijk en dat wordt veel vrouwen, samen met nog heel veel andere ongeschreven regels, van jongsaf aan geleerd.

Begrijp me niet verkeerd, sommige hersenspoelingen vind ik wel OK. Ik houd van mascara en gladde benen en vind mezelf slank toch leuker. Maar lief zijn kan heel funest zijn. Geen nee kunnen zeggen, altijd overwerken, altijd klaarstaan voor vrienden en familie, nooit boos worden behalve van binnen kan je opvreten. Van binnenuit uitgehold worden door je lief zijn, ik zie het veel mensen gebeuren en zag het een aantal jaren ook bij mezelf.

Nu kies ik wanneer en voor wie ik lief ben. Ik ben het niet meer grenzeloos. Waar nodig ben ik streng, zeg ik nee of maak ik een grove grap. En geloof me, een vrouw die grove grappen maakt is vaak nodig, al is het maar voor het schokeffect. En ik durf boos te worden op mensen die dat verdienen, die mij verwarren met een tapijt om overheen te lopen.

Sinds ik niet meer altijd lief ben, is mijn leven een stuk prettiger geworden. Voor de mensen om me heen misschien soms niet, maar dat neem ik voor lief.

Esther

Als je altijd maar 100% lief bent, is dat misschien wel fijn voor je omgeving, maar destes vervelender voor jezelf! Ik ga voor een tussenweg.
Mo (Email) (URL) - 03 03 07 - 08:59

Jij hebt het over voorwaardelijke liefde, en dan kun je maar beter aan je eigen belang denken, anders zal de ander het zijne behartigen, desnoods ten koste van jou.
Onvoorwaardelijke liefde, dat is toch wel mooi (en ook zeldzaam)?
jack of hearts (URL) - 03 03 07 - 13:14

Onvoorwaardelijke liefde heb ik voor mijn zoon en dat is absoluut het mooiste dat er is, dat ben ik met je eens.
esther (Email) (URL) - 03 03 07 - 14:02

Maar lief zijn is toch niet het zelfde als alles voor anderen doen en dienstbaar zijn? Als je af en toe een grens trekt en op tijd Nee durft te zeggen kun je nog steeds heel erg lief zijn hoor! En wat je aanziet voor "veel te lief" is in feite "veel te meegaand". Niks mis mee om dat te stoppen. Good for you, zou ik zeggen en doet niets af aan Lief.
Ch. (Email) - 03 03 07 - 17:40

Van nature ben ik erg lief, al zeg ik het zelf. Maar ik kan het soms heel goed verbergen…
Rian (URL) - 04 03 07 - 11:47

Wat je schrijft is allemaal zo herkenbaar in mezelf. Genen hè?
Eigenlijk is lief zijn heel iets anders dan aardig zijn of nog erger, aardig gevonden worden door je omgeving omdat… (vul maar in).
Blijf jezelf en heb maling aan lief zijn.
Als je ECHT jezelf bent en blijft, dan ligt de wereld aan je voeten.

papa
DonP (URL) - 07 03 07 - 00:07